Collum D-Day

Post 4 of 66

D-DAY.

Wat was het een strijd, dat gevecht in Normandië 6 juni 1944.Een kolkende massa jonge mannen in landingsboten richting het strand, een weg banend naar vrede in Europa. Een strijd op het scherpst van de snede. Messcherpe kogels vliegen om de oren, granaten ontploffen, bommen donderen met vernietigend geweld op dorpen en steden. Onbesuisde karatetrappen in niets ontziende man tegen man gevechten. Een slagveld met meer dan 393.000 doden, gewonden en krijgsgevangenen, voorafgaand aan de beëindiging van de Tweede Wereldoorlog.

De slachtoffers van dit geweld zullen aankomende zomer worden herdacht.

Van heinde en verre worden wereldleiders ingevlogen, die nu aan de knoppen van de vrede zitten, een spoor van CO2 achter zich latend. In kranten, tijdschriften, op sociale media en televisie zal wereldwijd de groepsfoto te zien zijn van staatshoofden, die zich op het slagveld van toen willen laten gelden als de vredestichters van nu. Een groepsfoto voor wat die waard is.

Wat hebben die lieden in hun handbagagekoffertje meegenomen om zo voordelig mogelijk op de foto te komen? Een tube glimlachtandpasta, het big-smile gezichtsmasker, de automatische handen schudmachine, de leugendetector, de doos met loze beloften, het speldje I am the greatest? Wie het weet mag het zeggen.

Stel je voor, dat tijdens de fotosessie 393.000 D-Day doden, gewonden en gevangenen massaal zouden herrijzen, een groot koor vormend. Een koor, dat Schillers ode ‘An die Freude’ ten gehore zal brengen: ‘alle Menschen werden Brüder.’

Het zal niet waar zijn. Toch is het te hopen, dat de herdenking van D-Day tot gevolg heeft, dat wereldleiders de inhoud van hun handbagagekoffertje op de schroothoop van verwrongen oorlogsstaal zullen kieperen om de belangen van menswaardig menszijn oprecht en eerlijk te kunnen behartigen. D-Day zal dan de dag van de wereldvrede worden.

Carel van der Meer

Apeldoorn, eerste kerstdag 2018

MENU